พึ่งเลิกเรียนมา - -" เหนื่อยชิบหาย ทั้งกาย ทั้งใจเลยแม่ง...
ศุกร์หน้าขาดเรียนได้... เพราะอาทิตย์นี้ขึ้นสอนแล้ว เหอๆ
วันนี้ก็โอเค เกมส์ดี เรราก็ไม่ได้ลืมอะไร (มั้ง?)
แต่ว่าตอนสุดท้ายนี่สิ ตอนทำกิจกรรมของเพื่อนที่ให้เล่ารอบวง...
แล้วก็นะ ได้อยู่กลุ่มกับคนเห็นแก่ตัว เอาหน้า ไม่ช่วยเพื่อน ที่กรูเกลียดมากๆ
ทีนี้ก็เออ...เล่าเรื่องเดียวกันต่อกันไปเรื่อยๆ ใช่ไหมหละ ก็เป็นภาษาปะกิดอ่ะแหละ
แล้วทีนี้พอไปถึงไอ่คนที่กรูเกลียด มันเจือกพูดห่าอะไรไม่รู้ กุก็ไม่รู้เรื่องกับมันหรอก
ก็ถามมันว่า อะไรนะ? มันก็ยิ้ม หัวเราะ...เพื่อ?! แล้วมึงจะพูดห่าอะไร ทำไมไม่บอก
แล้วก็งึมงำๆอยู่ แค่หน้ายังไม่อยากมองเลยแม่ง แล้วมันก็บอกว่าจะพูดว่า เจ็บอ่ะ...
ติ่งเลยถามเราว่าเจ็บคืออะไร ก็บอกติ่งไป แล้วก็มันพูดไรไม่รู้ รำคาญ หัวเราะหาพระแสงอะไร
วันนี้มันจะเดินมาเข้ากลุ่มตั้งหลายรอบ กุหละรังเกียจแสด เวลาให้ทำงานเสือกไม่ทำ
เวลาอย่างงี้หละเดินหาเพื่อน อิห่า งานก็ไม่เคยช่วยคนอื่น แต่เสร่อไปหาอาจารย์ดีแท้ๆ
เงินก็ไม่จ่าย อย่าหวังว่าเวลาทำงานอะไรแล้วจะได้อยู่กลุ่มกะกรูเลยมึงอ่ะ...เห็นแก่ตัว สันหมามากๆ
นอกจากจะโคตรโง่แล้วยังโคตรขี้เกียจโคตรเห็นแก่ตัวอีก กุก๋ขี้เกียจเหมือนกัน ขี้เกียจมาก
แต่กุไม่ได้โง่แบบนั้น...แสด...กุไม่ได้เก่ง แต่ก็ไม่ได้โง่ แล้วกุก็ไม่หวังพึ่งใครตลอดเวลา
คนอย่างเมิงเนี่ย ไม่ควรได้รับความช่วยเหลือจากกรูเลยจริงๆ เกลียดมัน... ห่าหนิ
แล้วพอทำกิจกรรมเสร็จ อจ.ก็ว่ากรูอีก ว่าเนี่ยกลุ่มนี้ สุธีราเก่งสุด แต่ไม่ได้ช่วยเพื่อน
จริงๆแกจะว่าคนที่สอน แถมเอาไปเปรียบกะอินินอีก ว่าแบบนินจาไม่เก่งเท่าเรา แต่มันก็ช่วยเพื่อน
พยายามบอกเพื่อนอะไรแบบนี้ เพราะนิเป็นคนเฮฮาร่าเริง แต่เราเป็นคนนิ่งๆ
แต่ว่าพูดแบบนี้กลายเป็นว่าเราเห็นแก่ตัวสิ? คนเรามันก็มีความคิดต่างกัน
ตัวเราเองเนี่ย เป็นคนที่ไม่ชอบคนที่ไม่พยายาม... แบบโง่ไม่พอ ยังไม่พยายามอีก
แล้วตัวเราก็คิดว่า การฝึกภาษาอังกฤษ มันต้องเรียนรู้ด้วยตัวเอง แน่นอนหละ เราไม่เคยมานั่งอ่านหนังสือหรอก
ความรู้ต่างๆที่เราได้มาเนี่ย ไม่ได้มาจากหนังสือ แต่มาจากอย่างอื่นที่มันเอื้อให้ได้ภาษา...
แล้ว...เรื่องช่วยเพื่อน กับ บอก"คำตอบ"เพื่อน... มันก็ต่างกัน...ใช่ไหม?
ตัวเราเองคิดว่า คนเรามันน่าจะใช้ความคิดของตัวเองบ้าง ไม่ใช่เอาแต่ถามคนอื่น
รอให้คนอื่นบอกคำตอบ นี่ก็อยู่ปีสี่แล้ว ศัพท์มันไม่ได้ยากห่าอะไรเลย แค่เล่าเรื่องง่ายๆ คำง่ายๆ
ทำไมไม่คิด? อย่างน้อยพูดภาษาไทยออกมาก็ได้ กุจะช่วยเอง อันนี้จะให้เราบอกเหรอว่าต้องทำอะไรต่อไป
งั้นก็ให้ชั้นเล่าตำแหน่งมันเลยสิ ให้ชั้นเล่าทั้งเรื่องแทนเพื่อนเลยก็ได้
จุดประสงค์ของเราก็คือ อยากให้คนๆนั้นหนะ ใช้ความคิด พยายามคิด ไม่ใช่เอาแต่ถาม
ดิคชันนารี่ก็มี เปิดสิ ไม่เข้าใจแล้วค่อยมาถาม ไม่ใช่ไม่รู้ห่าอะไรเลย ไม่หา ไม่อะไรเลย รอถามอย่างเดียว
ให้คิดให้พร้อมว่าต้องพูดอะไร เพราะตัวเราเองก็ไม่ชอบให้คนมาบอกว่าต้องพูดแบบนั้นแบบนี้อยู่แล้ว
เพราะตัวเรามีความคิดเป็นของตัวเอง...จะบอกกรูทำไม... ก็แค่เล่าเรื่องง่ายๆ จะคิดให้มันยากทำไม
ประโยคที่กุพูดมันก็โคตรจะสั้น ง่าย I got scared แค่นี้... แล้วจะไปสรรค์หาคำที่มันยากทำไม
เอาสิ่งที่ตัวเองรู้สิ แล้วก็ค่อยๆพยายามเรียนไปเรื่อยๆ หนังฝรั่งมีร้อยแปดพันล้าน หามาดูสิ...
วิธีฝึกก็รู้กันอยู่ ไม่ใช่สักแต่ดู แต่่คนที่ดูก็ดีกว่าคนที่ไม่เคยดูเลย
จะให้เราไปบอก นี่ พูดประโยคนี้สิ โดนหมากัด แล้วก็ฟ้องแม่สิ อะไรแบบนี้เหรอ...? that's fucking stupid!
ลองคิดดู ปีสี่แล้ว ภาษาอังกฤษยังกับเด็กมัธยม ...ไม่คิดเลยเหรอว่าทำไมตังเองถึงไม่พัฒนา?
เคยสังเกตการพัฒนาของตัวเองบ้างไหม? รึวันๆเอาแต่แต่งสวย ทำอะไรไปวันๆ แบบไม่คิด?
ไม่เคยรู้สึกแย่เหรอเวลาตอบไม่ได้ ทำไมไม่พยายามบ้าง... ตัวเราก็เริ่มจากศูนย์เหมือนกัน
ใช่ว่าจะวิเศษอะไรมาแต่เกิด แล้วก็เบื่อมากเวลามีคนมายัดเยียดว่า เอออกไปสิ... เอพูดสิ
แล้วทำไมไม่ออกไปเองหละ? ทำไมไม่พูดเองหละ? ถ้าจะอ้างว่า ไม่ออกไปเพราะไม่รู้...แล้วเมือไหร่จะรู้?
แล้วคิดว่าเราจะรู้รึไง ไม่ใช่เทวดานะ ไม่ใช่คนช่างพูดด้วย ไม่ใช่คนเสนอหน้า เราก็อาย ก็ขี้เกียจเหมือนกัน
คนที่ควรจะออกไปพูดที่สุด ก็คือคนที่ยังไม่ได้นั่นแหละ... ไม่ได้ก็ต้องพยายามซะบ้าง
คนที่มันพูดได้อยู่แล้ว จะให้มันออกไปพูดอีกทำไมกัน คนที่ไม่ได้ ควรจะฝึก คนที่ได้ก็ฝึกเหมือนกัน
แต่ควรจะให้โอกาสคนที่ไม่เคยได้ทำ ได้ออกไปทำบ้าง ไม่ใช่นั่งหลบมุมห้อง...
ภาษาอังกฤษมันต้องฝึก ต้องด้าน ไม่ใช่อะไรก็ เค้ายังไม่พร้อมๆ ไปเลยๆ อยู่ได้...
แล้วอีกอย่างตั้งแต่ปีหนึ่งมา เราก็ได้พูดตลอด... คนที่ไม่ยอมพูด ก็ยังนั่งหลบอยู่เหมือนเดิม
ขอโทษนะ คิดบ้างไหมว่าจะเอาอะไรไปสอนเด็ก? เรียนจะไปเป็นครู แต่ความรู้มีน้อยกว่านักเรียนซะอีก
ไม่มีใครสมบูรณ์แบบไปทุกอย่างหรอก เวลาเราพูดมันก็มีผิด แต่เราพยายามทำให้มันดีขึ้น...ไม่ใช่ปล่อยไว้เฉยๆ
เวลาสงสัยอะไร เราก็จะหาๆๆๆข้อมูลในกูเกิ้ล ว่าฝรั่งเค้าใช้คำนั้นคำนี้ยังไง ประโยคนี้ใช้ยังไง... เค้าพูดยังไง
แหล่งเรียนรู้มีเยอะแยะ รึว่า..บางคนที่เรียน เค้ายังไม่ชอบภาษาอังกฤษ? เหมือนที่เรา ไม่ได้อยากเป็นครู...
พูดจริงๆ ยิ่งเรียน ยิ่งไม่อยากเป็น จริงๆแล้วอยากสอนคนอื่นให้ได้ความรู้นะ อยากสอนให้แบบเออ..เนี่ยได้ความรู้จริงๆ
ไม่ใช่สอนทิ้งๆไม่สนใจ ไม่รู้ก็ช่างหัวมัน อะไรแบบนี้อ่ะ เราหนะอยากปลูกฝังให้เด็กได้รู้สึก..แบบ...ชอบภาษาอังกฤษ
เพราะแต่ก่อนเราก็ไม่ได้ชอบภาษาอังกฤษซักหน่อย... ทำไมอยู่ดีๆก็ชอบก็ไม่รู้ เหอๆ เรื่องเป็นครู... ที่เราไม่อยากเป็น
เพราะว่า เราเป็นคนเบื่อง่ายมากๆ ไม่ชอบอะไรที่เป็นระเบี้ยบบระเบียบ อะไรกัน ย้อมผมก็ไม่ได้... คือต้องเป็นแบบอย่าง
ตัวเราไม่ดีพอที่จะเป็นครู ในเรื่องด้ายภายนอก... แบบยังไงหละ แต่งตัวก็ไม่ได้เรียบร้อย กฎก็ไม่ชอบรักษา
ไม่มีระเบียบ อยากทำอะไรก็ทำ ไม่อยากก็ไม่ทำ... แล้วเป็นครูเนี่ย มันค่อนข้าง...ยังไงวะ ไม่ค่อยมีอิสระ
แล้วอีกอย่าง... ไม่อยากจะคิดเลยตอนฝึกสอน จะมีพวกอาจุมม่ามาคอยจิก กัด ใช้งาน...กุยิ่งไร้ความอดทน
คนที่มีความคิดแคบๆมันเยอะจะตาย คิดว่าตัวเองนี่ดี เจ๋ง เก่ง เลิศ ... กุหละเกลียด หัดด่าตัวเองซะบ้างเถอะ
ผู้ใหญ่บางคน มุมมองความคิดอย่างกับเด็ก... แคบ...ได้อีก อ๊า..แล้วถ้าเจอพวกพูดมากจะทำไงดีวะ
กุเกลียดมากเลยพวกขี้คุย พูดมาก เนี่ย... รำคาญแสดเลย เฮ้อ.... ก็คงต้องดูกันต่อไป แม่บอกว่าให้ยอม...พะนะ?!!
แต่ก่อนที่จะเป็นครู เราจะหางานอย่างอื่นทำก่อนนั่นแหละ ทำไปเรื่อยๆ จนกว่าจะคิดได้มั้ง...เหอๆ
เฮ้็อออออออออออออออออออ
คนเราถ้าไม่พยายาม มันก็ไม่ได้อะไรกลับมาหรอกนะ
อย่าคิดแต่จะรอรับความช่วยเหลือจากคนอื่น หัดยืนด้วยขาของตัวเองซะบ้าง
ทุกคนมีความสามารถ มีคุณค่าในตัวเองทั้งนั้น ... ใช้มันซะบ้าง อย่าปิดกั้นตัวเองนักเลย
ONLY13
we are one
+++ OK! WE CAN! YOU ARE SO GORGEOUS!+++
